Kategoria: Bez kategorii

Od 1 lipca 2020 roku weszła w życie nowelizacja ustawy o podatku od towarów i usług (VAT). Wraz z nowelizacją, zmieniona została metoda identyfikacji towarów i usług na potrzeby VAT poprzez pominięcie stosowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2008) na rzecz Nomenklatury Scalonej (CN) lub Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) dla towarów i PKWiU 2015 dla usług.

Drugą ważną zmianą jest nowy zakres stosowania obniżonych stawek podatku VAT (5% i 8%) poprzez zmianę załącznika nr 3 i 10 do ustawy o VAT.

Podatnicy powinni zadbać o aktualizację cenników, umów z dostawcami i klientami, na stronach internetowych, w katalogach, broszurach, metkach i etykietach. O dokonaniu zmian należy również pamiętać w kasach fiskalnych.

Przykładowe zmiany:

• owoce tropikalne i cytrusowe, niektóre orzechy (pistacjowe, migdały, kokosowe) – z 8% na 5%;
• zupy, buliony, żywność homogenizowana i dietetyczna – z 8% na 5%;
• produkty dla niemowląt i dzieci, tj. żywność przeznaczona dla niemowląt i małych dzieci, smoczki, pieluszki oraz foteliki samochodowe – z 8% na 5%;
• pieczywo i wyroby ciastkarskie ujednolicono na 5%;
• przyprawy, w tym musztardę ujednolicono na 8%;
• przyprawy nieprzetworzone np. gałka muszkatołowa, kwiat muszkatołowy, kmin, szafran, kurkuma na 5%

Stawki VAT wzrosną np. na:

• drewno opałowe – z 8% na 23%;
• homary i ośmiornice oraz inne skorupiaki, mięczaki i bezkręgowce wodne oraz przetwory z nich, kawior oraz namiastki kawioru – z 5% na 23%;
• lód używany do celów spożywczych i innych celów chłodniczych – z 8% na 23%;

Podatnik chcący urzędowo potwierdzić stawkę podatku do towarów i usług może wystąpić z nowym rodzajem wniosku o Wiążącą Informację Stawkową (WIS). Jest to odpowiednik wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, który wystosowuje się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Z wnioskiem można wystąpić samodzielnie lub za pośrednictwem np. doradcy podatkowego.

Ministerstwo Finansów w dniu 27 marca 2020 r. wydało rozporządzenie, które zaniechania poboru podatku dochodowego od umorzonych kredytów mieszkaniowych (hipotecznych). To rozporządzenie będzie dotyczyć również frankowiczów, którzy walczą przed sądem z bankami o sprawiedliwość.

W przypadku, gdy prawomocnym wyrokiem sąd orzeknie, że część kredytu frankowego zostanie umorzona, podatnik nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku. Chodzi o kredyty udzielone przed 15 stycznia 2015 roku.

Treść rozporządzenia

 

Ministerstwo Finansów obecnie pracuje nad wprowadzeniem do polskiego porządku regulacji podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych podobnych, do tych obowiązujących obecnie w Estonii.  Dlaczego zakładanie firm w Estonii jest takie atrakcyjne dla polskich podatników?

Estońskie przepisy podatkowe, tak jak i polskie nakładają daninę podatkową w przypadku wypłaty ze spółki dywidendy. W Estonii jest to stawka 20%, zaś w Polsce obecnie obowiązuje stawka 19% podatku dochodowego.  Estoński model przewiduje nieopodatkowanie zysków przedsiębiorstwa, jeśli zdecyduje się ono zatrzymać go w spółce i np. reinwestować. Dzięki takiemu rozwiązaniu następuje wzrost aktywów spółki, co spowoduje możliwość dalszej rozwoju bez konieczności sięgania po zewnętrzny kapitał, co oczywiście generuje dodatkowe koszty.

Podobne rozwiązanie ma objąć polskie spółki. Z komunikatu MF wynika, że estoński CIT ograniczony będzie jedynie do firm z sektora mikro i małego. Do czasu aż wypracowany kapitał zostanie zatrzymany w spółce, polscy podatnicy nie będą zobowiązani do zapłaty 19% podatku.

Plany Ministerstwa Finansów należy ocenić pozytywnie. Polskie przedsiębiorstwa otrzymają dodatkowy bodziec do inwestowania własnego kapitału. Obecnie obowiązują przepisy podatkowe, będące zachętami do inwestowania własnego kapitału w zamian za możliwość rozpoznania podatkowych kosztów uzyskania przychodu do wysokości określonego ustawą kosztu finansowania dłużnego, ale z pewnością nie odgrywają takiej roli, jaką może odegrać model estoński w polskim porządku prawnym.

Naczelnicy urzędów skarbowych coraz częściej przedłużają dokonanie zwrotu podatku VAT dla podatników. Urzędnicy stają się sprawniejsi oraz coraz bardziej zdeterminowani, aby maksymalnie opóźnić dokonanie przelewu na konto podatnika. Przekonuje się o tym coraz liczniejsza grupa przedsiębiorców.

Podatnicy, którzy złożyli deklarację VAT-7 i wykazali  w niej nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy, mają prawo zgodnie z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT oczekiwać, że zwrot podatku nastąpi w terminie 60 lub 25 dni od dnia złożenia deklaracji. W praktyce podatnicy zamiast 60 dni czekają na zwrot kilka miesięcy lub kilka lat. Organy skarbowe uzasadniają wstrzymanie zwrotu podatku koniecznością przeprowadzenia dodatkowej weryfikacji. Naczelnik urzędu skarbowego może ten termin wielokrotnie wydłużyć. Zgodnie z art. 274b § 1 Ordynacji podatkowej, jeśli przed podjęciem czynności sprawdzających lub w trakcie ich przeprowadzania okaże się, że nie będą one mogły zostać zakończone we wskazanym terminie, organ może przedłużyć termin zwrotu VAT do czasu zakończenia tych czynności.

W tego typu sytuacjach podatnik powinien zaskarżyć postępowanie. Sądy administracyjne w wielu wyrokach stanęły po stronie podatników. W uzasadnieniach wyroków wskazują, że organy skarbowe niedostatecznie uzasadniają potrzeby dodatkowej weryfikacji rozliczeń podatku VAT. Dodatkowo w tezie uchwały siedmiu sędziów NSA stwierdzono, iż w przypadku przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku w związku z weryfikacją prowadzoną na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT w ramach czynności sprawdzających, o których mowa w dziale V Ordynacji podatkowej, nie jest możliwe żądanie od kontrahentów podatnika wykonujących działalność gospodarczą przedstawienia dokumentów w celu sprawdzenia ich prawidłowości i rzetelności. Analiza treści uzasadnienia tej uchwały wskazuje przy tym, że została ona podjęta w stanie faktycznym analogicznym do okoliczności faktycznych rozpoznawanej aktualnie sprawy.

Powyższe oznacza, że organy skarbowe nie powinny uzależniać przedłużenia zwrotu podatku VAT od krzyżowych kontroli przeprowadzanych o kontrahentów podatnika ubiegającego się o zwrot VAT.

Decyzja o rozpoczęciu swojego biznesu dla wielu osób może być jedną z najważniejszych decyzji w życiu. Założenie firmy powinno być poprzedzone gruntowną analizą biznesową, prawną oraz podatkową. Wszak nie zakładamy firmy na miesiąc, czy na rok. Warto wcześniej pomyśleć o doborze odpowiedniej formy prowadzenia działalności gospodarczej. Pod względem podatkowym, należy odpowiedzieć sobie na wiele pytań np.:

1. W jakiej branży będziemy działać;
2. Jakie obroty będziemy osiągać;
3. Jakie będziemy generować koszty;
4. Jak chcemy opodatkować dochody;
5. Czy będziemy działać również za granicą;
6. Ile osób będzie prowadzić firmę;
7. Skąd będziemy czerpać środki na rozruch;

1. Działalność gospodarcza

Wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG), od tej chwili jesteśmy przedsiębiorcami. Formularz wypełnia się w formie elektronicznej. Nie jest on skomplikowany, ale wymaga dużego skupienia i podjęcia kilku bardzo ważnych decyzji np. o formie opodatkowania dochodu.

Ryzyko
Prowadząc działalność jako osoba fizyczna, odpowiadamy całym swoim majątkiem za wszelkie zobowiązania powstałe w toku prowadzenia firmy. Chodzi o majątek, który posiadaliśmy zarówno przed założeniem firmy, jak i nabyty w trakcie prowadzenia firmy lub po jej zakończeniu. Im większe inwestujemy środki, tym większe ryzyko majątkowe podejmujemy. Osoba fizyczna nie posiada odrębnego majątku firmowego.

ZUS
Prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z powstaniem tytułu do ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego. Przez pierwsze 6 miesięcy przysługuje nam ulga na start. Jesteśmy zwolnieni ze składek na ZUS, a płacimy jedynie składkę na ubezpieczenie zdrowotne. W 2020 roku jest to kwota 362,34 zł płatna zawsze w pełnej wysokości.
Po 6 miesiącach i przez następne 24 miesiące przysługuje nam tzw. mały ZUS, czyli płacimy obniżone składki na ubezpieczenie społeczne. W 2020 roku składki na mały ZUS oraz ubezpieczenie zdrowotne to kwota 609,14 zł miesięcznie. Po 24 miesiącach duży ZUS to obciążenie wynoszące 1 431,48 zł miesięcznie.

Składki należy regulować niezależnie od poziomu osiąganych dochodów.

Zalety

• szybkość uruchomienia;
• uproszczona księgowość;
• można przelewać środki między kontem firmowym i prywatnym;
• brak kapitału początkowego.

2. Spółka z o.o.

Jedna ze spółek kapitałowych posiadająca odrębną osobowość prawną. Założenie sp. z o.o. zostało przez naszego ustawodawcę mocno uproszczone. Założyć spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością można elektronicznie bez wychodzenia z domu. Wymaganych jest kilka uchwał, profil zaufany lub podpis elektroniczny, dowód osobisty i odrobinę cierpliwości. Po kilku dniach można cieszyć się nowym biznesem. Spółkę można założyć w sposób tradycyjny, sporządzić umowę w formie aktu notarialnego. Procedura ta jest nieco droższa, lecz pozwala dowolnie kształtować wszystkie postanowienia w umowie spółki.

Założenie spółki wymaga minimalnego wkładu wynoszącego  5000,00 zł w formie pieniężnej lub niepieniężnej np. poprzez wniesienie do spółki swojego majątku ruchomego.

Dochód spółki opodatkowany jest bardzo niską stawką 9% CIT.

Ryzyko

Niewątpliwą zaletą prowadzenia biznesu w formie spółki z o.o. jest ograniczona odpowiedzialność zarządu za zobowiązania powstałe w trakcie prowadzenia firmy. Jak już wspomniano wcześniej, spółka ma odrębną osobowość prawną. To, że ja jestem wspólnikiem lub prezesem tej spółki, “ja ją prowadzę”, to nie oznacza, że ponoszę osobistą odpowiedzialność za jej zobowiązania. Podmiotem odpowiedzialnym za wszelkie uchybienia jest zawsze spółka, a nie jej “właściciele”, czy zarząd.

ZUS

Kolejną niekwestionowaną zaletą założenia spółki z o.o. jest brak konieczności płacenia składek na ZUS oraz na ubezpieczenie zdrowotne. Czy firma bez ZUS jest w ogóle możliwa? Członkowie zarządu spółki, pod pewnymi warunkami, nie są zobowiązani do płacenia ZUSu. To oznacza, że prowadzenie spółki z o.o. pozwala nam finalnie zaoszczędzić ponad 1 400,00 zł miesięcznie.

Zalety

• ograniczona odpowiedzialność za zobowiązania;
• brak ZUSu;
• możliwość optymalizacji podatkowej;

Warto już na samym początku zastanowić się nad formą prowadzenia działalności gospodarczej. Decyzja o zmianie formy prowadzenia działalności gospodarczej z jednoosobowej firmy na spółkę oczywiście jest możliwa i istnieją metody pozwalające na płynne przejście przy jednoczesnej optymalizacji kosztowej oraz prawnej swojego biznesu.

Okres ostatnich dwóch tygodni oraz perspektywa następnego miesiąca (kwietnia) nie napawa przedsiębiorców optymizmem. Wiele gałęzi naszej gospodarki zostały zatrzymane przez globalną pandemię koronawirusa. Łańcuchy dostaw zostały przerwane. Większość małych i średnich firm nie świadczy usług. Firmy handlowe zamknęły swoje placówki, a pracownicy zostali w domach. Koronawirus stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia, ale jak się okazuje również dla polskiej gospodarki.

Obowiązujące przepisy podatkowe przewidują szereg ulg dla przedsiębiorców oraz podatkowych uprawnień.

Ulga w spłacie zobowiązań podatkowych – rozłożenie na raty lub odroczenie

Przerwa w dostawach towarów lub świadczeniu usług oznacza, że przedsiębiorcy przestają zarabiać na bieżącą działalność firmy. Nie są w stanie pokryć kosztów stałych, w tym zobowiązań podatkowych oraz składek na ZUS. Przepisy ordynacji podatkowej pozwalają podatnikom wystąpić z wnioskiem o rozłożenie na raty lub odroczenie zapłaty należnych podatków. Wniosek należy należycie umotywować posiłkując się twardymi danymi.

Resort finansów zapewnia, że tego typu wnioski będą rozpatrywane w pierwszej kolejności.

Warto jednak zaznaczyć, że przyznanie w/w ulgi jest uzależnione od tzw. uznania administracyjnego. Oznacza to, że urzędnik, pomimo spełnienia szeregu warunków, może wydać rozstrzygnięcie odmowne.

 

Podatkowe koszty uzyskania przychodu

Wielu przedsiębiorców musiało odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Musieli zapewnić sobie oraz swoim pracownikom i kontrahentom środki zapobiegające zarażeniu koronawirusem. Warto zaznaczyć, że środki higieniczne takie, jak np. maseczki, płyn dezynfekujący, czy rękawiczki stanowią dla przedsiębiorcy podatkowy koszt uzyskania przychodu oraz można odliczyć od tych zakupów podatek VAT.

Przedsiębiorcy, w celu zapewnienia ciągłości pracy musieli zapewnić swoim pracownikom możliwość pracy zdalnej. Poniesione w tym celu wydatki również mogą być kosztem uzyskania przychodu.

 

Zmiana terminu złożenia zeznania podatkowego PIT oraz CIT

Resort finansów poinformował również o planowanej zmianie terminu na złożenie rocznych zeznań podatkowych. Według komunikatu nowy termin na złożenie deklaracji to 31 lipca 2020 r.

 

Składki na ZUS

Warto śledzić komunikaty płynące z resortu finansów oraz pracy i polityki społecznej. Składki na ubezpieczenia społeczne mikrofirm stanowią potężne obciążenie finansowe zwłaszcza, gdy zaprzestano świadczenia usług. Ostatni komunikat ministerstwa zapewnia o całkowitym umorzeniu składek na ZUS przedsiębiorców zatrudniających do 9 osób oraz samozatrudnionych, jeżeli ich przychody nie przekroczyły 15 600 zł.

Przedsiębiorcy poszukują różnych form finansowania. Bardzo często, zamiast udawać się do banku i być narażonym na spełnienie szeregu formalnych i finansowych warunków, decydują się na pozyskanie środków w ramach umowy pożyczki, niekoniecznie pożyczki od udziałowca. Czy okazjonalne udzielenie pożyczki może powodować powstanie obowiązku podatkowego w VAT oraz PCC?

Na powyższe pytanie odpowiedzi może być kilka.

VAT

Pierwszy pogląd, jaki wykształcił się w orzecznictwie organów skarbowych stanowi, że jeśli pożyczki udzieli podmiot – podatnik VAT, to należy tę usługę zakwalifikować do jego sfery działalności zawodowej. Nie istotny jest w tym przypadku fakt, że przedmiotem działalności danego podmiotu nie jest udzielanie pożyczek. Organy skarbowe stoją na stanowisku, że każda część działalności gospodarczej podatnika powinna być opodatkowana podatkiem VAT. Umowy pożyczki również.
W związku z uznaniem umowy pożyczki za opodatkowaną, ustawa o VAT w art. 43 ust. 1 pkt 38 zwalnia z podatku VAT umowy pożyczki. Oznacza to, że np. wynagrodzenie w postaci odsetek będzie zwolnione z VAT.

Zwolnienie z opodatkowania VAT oznacza również brak obowiązku wystawienia faktury. Sprzedaż zwolnioną z opodatkowania na podstawie powyższych przepisów należy wykazać w deklaracji VAT-7.

Drugi pogląd, z którym można się spotkać w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowi, że tylko umowy pożyczki leżące w sferze zawodowej działalności przedsiębiorcy może być opodatkowane podatkiem VAT, w a konsekwencji zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38.

PCC

Ustawa o PCC zwalnia z opodatkowania tym podatkiem czynności cywilnoprawne – np. umowy pożyczki, które na podstawie przepisów ustawy o VAT są zwolnione z podatku. W tym przypadku chodzi również o sytuację, w której podatnik VAT zwolniony podmiotowo (sprzedaż nie przekroczyła w roku 200 000 zł) udziela pożyczki.

PCC od umowy pożyczki wynosi 0,5% wartości pożyczonego kapitału. Obowiązek podatkowy ciąży na pożyczkobiorcy.

Z PCC zwolniona jest pożyczka udzielona przez udziałowca spółki z o.o.

 

Wszczęcie kontroli podatkowej powinno być zasadniczo poprzedzone pisemnym zawiadomieniem o zamiarze jej wszczęcia. Coraz częściej jednak organy skarbowe wykorzystują w tym celu przepisy ordynacji podatkowej, które pozwalają na wszczęcie kontroli podatkowej bez uprzedzenia.

1. Jeżeli podatnik wystąpił o zwrot VAT (nadwyżki podatku naliczonego nad należnym)

W tym przypadku organ skarbowy nie ma obowiązku zawiadamiania o zamiarze wszczęcia kontroli. Ma ona na celu sprawdzenie zasadności zwrotu.

2. Przeciwdziałanie popełnienia wykroczenia lub przestępstwa skarbowego – najczęstsze

Jeśli organ skarbowy ma podejrzenie, że przedsiębiorca popełnił lub może popełnić wykroczenie lub przestępstwo skarbowe, to w celu zapobieżeniu temu zjawisku, posiada uprawnienie do nagłego wszczęcia kontroli. Jest to kontrola na legitymację. W praktyce kontrolujący wszczynający nagłą kontrolę, najczęściej powołują się na tę podstawę.

3. Kontrola wszczęta w celu prowadzenia postępowania przygotowawczego

Naczelnicy urzędów skarbowych są podmiotami uprawnionymi do prowadzenia postępowania przygotowawczego w celu ujawnienia przestępstw skarbowych np. na żądanie prokuratury.

4. Kontrola w sprawie przychodów nieznajdujących pokrycia lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych

Kolejnym przypadkiem, w którym organy nie muszą zawiadamiać o zamiarze wszczęcia kontroli jest prowadzenie postępowania w sprawie kontroli przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Jeśli organ podejrzewa, że wydatki podatnika są niewspółmierne do osiąganych dochodów. Brak konieczności zawiadamiania jest podyktowany ograniczeniem możliwości fałszowania przez podatników dokumentów dowodzących o osiągniętym źródle dochodu np. umowy darowizny, umowy pożyczki.

5. Niezgłoszona działalność gospodarcza

Wiele podmiotów ukrywa faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej. Często wynika to z niewiedzy podatnika, że dana aktywność może w świetle przepisów świadczyć o profesjonalnych działaniach podobnych do tych, jakie podejmują przedsiębiorcy. Branżą narażoną na tego typu uchybienia jest branża handlowa.

6. Kontrola kas fiskalnych

Są to tzw. kontrole doraźnie mające na celu  sprawdzenie sposobu ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy fiskalnej, czy samego używania kasy fiskalnej. Najczęściej chodzi o sytuację, w której kontrolujący zachowujący się jak klienci (konsumenci) danego przedsiębiorcy sprawdzają, czy ten dokonując sprzedaży, po pierwsze ewidencjonował transakcję, a pod drugie, czy wydał paragon.

Organy skarbowe dysponują jeszcze wieloma podstawami prawnymi, które zwalniają z obowiązku wcześniejszego zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli i są to m.in.:

• przeciwdziałanie praniu brudnych pieniędzy,
• kontrola faktu zawieszenia działalności gospodarczej,
• prawomocne skazanie podatnika za przestępstwo skarbowe,
• zobowiązanie w postępowaniu egzekucyjnym,
• brak miejsca zamieszkania lub siedziby podatnika.

 

Kontrola podatkowa, co do zasady powinna zostać poprzedzona zawiadomieniem o zamiarze wszczęcia kontroli. Obowiązek ten wynika z realizacji zasady zaufania, to znaczy że organy podatkowe powinny prowadzić kontrolę w sposób budzący do nich zaufanie. Jest to również realizacja zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP).

Podjęcie czynności kontrolnych  przez naczelników urzędów skarbowych jest możliwe po doręczeniu kontrolowanemu podmiotowi zawiadomienia. Instytucja ta ma na celu ochronę kontrolowanego przed dezorganizacją prowadzonej działalności gospodarczej. Jest to też również czas dla przedsiębiorcy do przygotowania się do kontroli podatkowej – przygotowanie stosownej dokumentacji oraz jej ewentualne uzupełnienie.

Zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli sporządzane jest według wzoru i powinno zawierać:

1. Oznaczenie organu kontroli,
2. Datę i miejsce wystawienia,
3. Oznaczenie kontrolowanego,
4. Wskazanie zakresu kontroli,
5. Pouczenie o prawie złożenia korekty deklaracji,
6. Podpis osoby upoważnionej do zawiadomienia.

Wszczęcie kontroli może nastąpić w okresie od 8 do 30 dnia od doręczenia zawiadomienia. Oznacza to, że jeśli organ nie przystąpi do kontroli w tym terminie, jest zobligowany do ponownego wystosowania zawiadomienia do przedsiębiorcy.

Powyższe oznacza, że przedsiębiorca powinien dokładnie przeanalizować, jakiego podatku dotyczyć ma kontrola oraz za jaki okres oraz, czy kontrola została wszczęta w ustawowym terminie.

Istnieją również przesłanki wyłączające konieczność zawiadamiania przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli, a ona sama może być prowadzona nagle.