Indywidualny rachunek podatkowy dla PIT, CIT i VAT

Już od stycznia 2020 roku, wszyscy podatnicy oraz płatnicy (pracodawcy) będą zobowiązani do wpłacania podatku za pomocą indywidualnie wygenerowanego rachunku bankowego tzw. mikrorachunku podatkowego.

Każdy podatnik i płatnik PIT, CIT i VAT samodzielnie generuje mikrorachunek za pośrednictwem strony internetowej Ministerstwa Finansów podając swój identyfikator podatkowy NIP lub PESEL. Generator mikrorachunku podatkowego można odnaleźć po kliknięciu w ten link przekierowujący na stronę MF.

Inne podatki niż PIT, CIT i VAT będą płacone w dotychczasowy sposób tj. na rachunki bankowe wymienione na stronach właściwych urzędów skarbowych.

Podoba zasada dotychczas obowiązuje opłacając składki na ZUS.

Emerytura zagraniczna a podatek w Polsce

Wiele osób pracujących za granicą uzyskują emeryturę od tamtejszych urzędów podobnych do naszego rodzimego ZUSu lub KRUSu. Dodatkowo podatnicy oprócz zagranicznej emerytury uzyskują polską emeryturę z ZUS. Czy te środki będą podlegać opodatkowaniu w Polsce?

Na przykładzie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, którą Polska podpisała z Wielką Brytanią możemy dostrzec, że w myśl  art. 17 ust. 1 ww. Konwencji (umowy) z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ustęp 2 niniejszej Konwencji (umowy), emerytury, renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt a) Konwencji, jakakolwiek emerytura wypłacana lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo, lub jego jednostkę terytorialną albo organ lokalny, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

W myśl natomiast art. 18 ust. 2 pkt b) tej Konwencji, bez względu na postanowienia punktu a) niniejszego ustępu, taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba ma miejsce zamieszkania w tym Państwie i jest obywatelem tego Państwa.

Powyższe oznacza, że jeżeli podatnik posiada miejsce zamieszkania w Polsce (wrócił na stałe do kraju) i uzyskuje świadczenie emerytalne z Anglii, to będzie ono opodatkowane w całości w Polsce – według zasad przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Niezależnie do tego, że w brytyjski system podatkowy przewiduje wyższą kwotę zwolnioną z opodatkowania – w Polsce nie będzie to zwolnienie przysługiwać.

Jeżeli podatnik owo świadczenie emerytalne uzyskuje na zagraniczny rachunek bankowy i bank nie potrąca miesięcznych 18% zaliczek na podatek, należy w Polsce co miesiąc samodzielnie odprowadzać zaliczki na podatek do urzędu skarbowego do 20 dnia następnego miesiąca, a w terminie do 30 kwietnia następnego roku złożyć deklarację podatkową PIT-36. Przy obliczeniu miesięcznych zaliczek na podatek należy uwzględnić kwotę wolną od podatku w wys. 46,34 zł miesięcznie.

Podatnicy mają możliwość wspólnego rozliczenia z małżonkiem.

Obniżka PIT z 18% do 17%

Sejm w dniu 30 sierpnia 2019 r. uchwalił niższy PIT. Zmiana ma wejść w życie od 1 października 2019 r. Pisała o tym Rzeczpospolita w poniższym artykule, w którym miałem okazję występować w charakterze eksperta:

 

Około 25 mln osób zapłaci fiskusowi tylko 17 proc. podatku. Ulgi nie dostaną lepiej zarabiający oraz przedsiębiorcy rozliczający się stawką liniową i ryczałtem.

Sejm uchwalił nowelizację ustawy o PIT obniżającą podatek z 18 do 17 proc. To jeden z elementów zapowiadanej już w lutym „piątki Kaczyńskiego”.

Z obniżki skorzystają nie tylko pracownicy czy zleceniobiorcy (tak jak przy zwolnieniu z PIT dla młodych), ale też emeryci, renciści, zatrudnieni na umowie o dzieło czy przedsiębiorcy (oprócz tych, którzy wybrali stawkę liniową albo ryczałt). 17 proc. podatek zapłacą ci, którzy mają roczne dochody do 85 528 zł. Zarabiający więcej, czyli mający dochody powyżej tego progu, zostają na 32 proc. stawce.

JAK LICZYĆ ZALICZKĘ

Niższy podatek zastosujemy już przy liczeniu zaliczek od dochodu uzyskanego od 1 października br. Tak wynika z art. 6 ust. 1 nowelizacji.

– Pracodawca wypłacający zatrudnionym osobom pensję we wrześniu potrąci zaliczkę na PIT na starych zasadach. Wynagrodzenie przekazane w październiku zostanie już obciążone niższym, 17 proc. podatkiem – tłumaczy Szymon Krawczyk, doradca podatkowy, właściciel kancelarii doradztwa podatkowego.

Jak to wyjdzie w rozliczeniu rocznym? Z nowych przepisów wynika, że w zeznaniu za 2019 r. do obliczenia podatku należy przyjąć stawkę 17,75 proc. Przez trzy kwartały wynosiła bowiem 18 proc., dopiero w ostatnim będzie to 17 proc.

– Zmieni się też rozliczenie przedsiębiorców. Nowelizacja jest tu jednak niejasna. Wydaje się, że osoby prowadzące działalność gospodarczą już od 1 października muszą stosować nowe zasady obliczania zaliczki. Przyjmując stawkę 17,75 proc. Ministerstwo Finansów powinno jednak wyjaśnić o co mu chodziło w przepisach przejściowych – mówi Szymon Krawczyk.

Zmniejsza się też zryczałtowany podatek pobierany od tzw. małych umów (do 200 zł). Zamiast 18 będzie 17 proc.

PODNIESIENIE KOSZTÓW

Kolejna nowość – ponad dwukrotne podniesienie pracowniczych kosztów. Niezmienianych od 2008 r. Te koszty odliczamy od przychodu. Im wyższe, tym niższy jest dochód i w efekcie mniejszy podatek.

Aktualnie podstawowe pracownicze koszty wynoszą miesięcznie 111,25 zł, rocznie nie więcej niż 1 335 zł. Będzie to odpowiednio 250 i 3 tys. zł. Podniesione zostają też koszty dla osób dojeżdżających z innej miejscowości i wieloetatowców. Wzrosną także automatycznie koszty stosowane do niektórych przychodów z działalności wykonywanej osobiście, przykładowo członków zarządów czy rad nadzorczych.

Ta podwyżka też będzie stosowana od października (szczegółowe zasady rozliczenia określają przepisy przejściowe do nowelizacji).

NIEZBĘDNE ZMIANY W PROGRAMACH

Natalia Wytrykowska, doradca podatkowy w zespole ds. PIT w KPMG w Polsce zwraca uwagę, że zmiana stawki ma wpływ na wysokość kwoty zmniejszającej podatek. Muszą to uwzględnić zarówno pracodawcy liczący zaliczkę na podatek pracowników, jak i rozliczający się samodzielnie przedsiębiorcy.

– Oczywiście te zmiany oznaczają konieczność dostosowania programów księgowych. Nie powinno to jednak powodować szczególnych komplikacji dla firm – mówi Natalia Wytrykowska.

ILE MOŻNA ZYSKĆ, KTO NA TYM STRACI

Ministerstwo Finansów obliczyło, że z nowych rozwiązań może skorzystać 25 mln podatników. Celem zmian jest obniżenie klina podatkowego. – Spowodują podwyżkę wynagrodzeń bez zwiększania kosztów dla pracodawców – tłumaczy radca prawny Marcin Borkowski.

Resort finansów podaje, że osoba, która dostaje minimalne wynagrodzenie zyska rocznie 472 zł. Przy przeciętnych zarobkach korzyść wynosi 732 zł na rok.

Budżet straci na zmianach ok. 9,7 mld zł rocznie, z tego prawie połowa to ubytek w kasach samorządów. Ministerstwo Finansów podkreśla jednak, że w ostatnich latach zyskały one na działaniach uszczelniających podatki dochodowe. Chodzi m.in. o wprowadzenie klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania czy obowiązku raportowania przez przedsiębiorców sprzedaży i zakupów w przesyłanym skarbówce Jednolitym Pliku Kontrolnym.

Impreza integracyjna a podatki po stronie pracownika i pracodawcy

Skutki podatkowe organizacji imprezy integracyjnej dla pracowników

Okres letni, to czas, kiedy pracodawcy decydują się na zorganizowanie różnego rodzaju imprez i wyjazdów dla swoich pracowników i współpracowników. Przyjrzyjmy zatem jak od strony podatkowej oraz ubezpieczeń społecznych wyglądają poniesione przez pracodawcę wydatki na ten cel, zarówno po stronie praw i obowiązków pracodawcy,
jak również pracowników.

Koszty uzyskania przychodu pracodawcy

Aby można było uznać wydatek na imprezę integracyjną dla pracowników za koszt uzyskania przychodu, należy pamiętać o konieczności spełnienia podstawowego warunku – poniesienie wydatki w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Wydatek również nie może znaleźć się w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodu. Wydatek na imprezę integracyjną w takim katalogu nie znajduje się. Aby taki wydatek można było uznać za koszt podatkowy, jego głównym celem musi być integracja pracowników, która wpływa na budowanie pozytywnych relacji między pracownikami, poprawę atmosfery wewnątrz organizacji oraz zwiększa lojalność w stosunku do pracodawcy. Bez wątpienia integracja pracowników prowadzi do zwiększenia efektywności pracy pracowników.

Organy podatkowe nie pozwalały na zaliczenie do kosztów podatkowych wydatków na imprezę integracyjną, jeśli jej uczestnikami byli również osoby współpracujące
z pracodawcą w ramach umów cywilnoprawnych. Sądy administracyjne orzekają jednak na korzyść podatników.

Niezmiennie wydatki na alkohol nie mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych, nawet w zwyczajowo przyjętych ilościach.

Odliczenie podatku VAT

Pracodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z wystawionych mu faktur za organizację imprezy integracyjnej. Oceniając tę kwestię, należy wziąć pod uwagę podstawową zasadę umożliwiającą odliczenia podatku VAT. Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania działalności opodatkowanych. Zatem, gdy pracodawca wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane, ma on prawo w całości odliczyć VAT naliczony.

Przychód po stronie pracownika

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż przychodami są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze lub wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W przypadku organizacji imprez integracyjnych często trudno jest jednoznacznie stwierdzić, czy konkretny pracownik zjawił się na takim spotkaniu, jak długo w nim uczestniczył oraz w jakim zakresie uczestniczył w wydatkach poniesionych przez pracodawcę tzn. jak dużo skonsumował. Nie można przyporządkować pracownikowi konkretnego świadczenia. Z tego też względu nie ma możliwości rozpoznania pracownikowi przychodu z nieodpłatnego świadczenia. Aby taki przychód można było rozpoznać, to wedle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego winny być spełnione łącznie trzy kryteria: spełnienia świadczenia  za zgodą pracownika – pracownik dobrowolnie z nich skorzystał, spełnienie świadczenia nastąpiło w interesie pracownika i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatków oraz korzyść ta musi być wymierna i przypisana konkretnemu pracownikowi.

Odsetki ustawowe w kosztach uzyskania przychodu

Zatory płatnicze wydają się być nieodzownym elementem prowadzenia działalności gospodarczej. Statystyki przedstawiane przez biura informacji gospodarczej wskazują, że jedynie co piąta faktura jest regulowana w terminie. Gdy kontrahent nie ureguluje nam należności w terminie, w konsekwencji nasz kontrahent może nie otrzymać od nas należności o czasie. Wówczas jako dłużnicy możemy zostać obciążeni odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz rekompensatą za koszty odzyskiwania należności 40 euro.

Odsetki są formą odszkodowania za opóźnienie w spełnianiu świadczeń pieniężnych.
W myśl art. 481 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, to wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności. Stawka odsetek za opóźnienie w skali roku wynosi 7%, natomiast stawka odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych to 9,5%.

Oprócz odsetek ustawowych za opóźnienie, wierzycielowi, od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, przysługuje od dłużnika, bez wezwania, równowartość kwoty 40 euro przeliczonej na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne, stanowiącej rekompensatę za koszty odzyskiwania należności. Powyższe stanowi regulację zawartą w art. 10 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych.

Zgodnie z przepisami obu ustaw o podatkach dochodowych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w ustawie. Istotny jest ścisły związek bezpośredni lub pośredni poniesienia kosztów z ewentualnym uzyskaniem przychodu. Poniesienie kosztu musi zmierzać do osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu. Konieczne jest również niewystępowanie tego rodzaju kosztu w negatywnym katalogu kosztów wprost wyłączonych z możliwości zaliczenia do rachunku kosztów uzyskania przychodu.

Zapłata odsetek nieterminową zapłatę oraz kosztów windykacji za wykazuje związek z uzyskiwanym przychodem oraz jest związana z całokształtem prowadzenia działalności gospodarczej. Omawiane koszty nie stanowią wprost wyłączonych
z kosztów uzyskania przychodów kar umownych, odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.  Opóźnienia w zapłacie należności wobec klientów często spowodowane są względami niezależnymi od dłużnika – chwilowy brak płynności z powodu polityki płatności, którą realizują kontrahenci dłużnika. Zatory płatnicze, których ofiarami stają się zarówno wierzyciele, jak i dłużnicy powoduje, że konieczność zapłaty na rzecz wierzyciela odsetek i kosztów windykacji, staje się immanentnym elementem prowadzenia działalności gospodarczej.

Z przedstawionych względów, poniesienie przez dłużnika opisywanych kosztów może pomniejszyć podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych i osób prawnych.

 

Biała lista podatników VAT

Podatnicy od 1 września br. mają możliwość zaczerpnięcia większej wiedzy na temat swoich kontrahentów. Wynika to z nowego rejestru, który został udostępniony od 1 września. Znajdziemy w nim m.in. informacje o:
1. Statusie klienta – czy jest: zwolniony, wykreślony, czynnym podatnikiem VAT oraz czy wcześniej był wykreślony i został przywrócony,
2. Adresie prowadzonej działalności gospodarczej,
3. Numerze rachunku rozliczeniowym, który podatnik wskazał w NIP-8 lub we wniosku do CEIDG.
Ustawa zmieniająca wprowadza do ustaw o PIT i CIT sankcje za przelew należności pow. 15 tys. zł brutto z pominięciem rachunku bankowego znajdującego się w nowym wykazie. Sankcja będzie polegała na zakazie ujęcia takiego wydatku do kosztów podatkowych. Podatnik będzie mógł jednak ująć dany wydatek do KUP, jeśli w ciągu 3 dni poinformuje urząd skarbowy o fakcie dokonania przelewu na inny rachunek niż wskazany w wykazie i wskaże w piśmie ten rachunek.
Białą listę podatników VAT możemy odnaleźć na stronie Ministerstwa Finansów: https://www.podatki.gov.pl/wykaz-podatnikow-vat-wyszukiwarka
Sankcje związane z uregulowaniem należności na rachunek nie wykazany na stronie MF będą stosowane dopiero od 1 stycznia 2020 r.
Wszyscy przedsiębiorcy powinni się upewnić, czy do urzędu skarbowego zgłoszono aktualne rachunki bankowe.

Sprzedaż gruntu a podatek VAT

Jeżeli podatnik – osoba fizyczna jest właścicielem niezabudowanej nieruchomości i zamierza ją odpłatnie zbyć, powinna dokładnie przeanalizować przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Może się zdarzyć, że działania podjęte przed sprzedażą gruntu, mogą spowodować, że urząd skarbowy zakwalifikuje sprzedawcę, jako osobę prowadzącą działalność gospodarczą, a w konsekwencji podatnika VAT i będzie żądał zapłaty 23% podatku VAT.

Podatnikami są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ustawa precyzuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W myśl ustawy, za dostawę towarów można uznać również sprzedaż gruntów. Z powyższych przepisów wynika, że podatnikiem VAT może być osoba, która podejmuje czynności podobne do tych, jakie wykonują przedsiębiorcy do celów zarobkowych i w sposób ciągły.

W praktyce często pojawią się przypadki, w których osoba planuje odpłatnie zbyć nieruchomość gruntową, która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod zabudowę lub, gdy jest z gruntem budowlanym, osoba wcześniej dokonała różnych nakładów inwestycyjnych zwiększających wartość nieruchomości np. geodezyjnego podziału gruntu na kilka działek, do których doprowadziła przyłącza wodno-kanalizacyjne, przyłącza instalacji energetycznej, gazu oraz zapewniła drogę dojazdową do tych działek. Następnie wynajęła pośrednika, który ma znaleźć nabywców na poszczególne działki. Taka osoba może zostać uznana przez organy skarbowe (i najczęściej tak jest) za osobę, która profesjonalnie zajmuje się obrotem nieruchomościami.
W ocenie organów skarbowych bez wątpienia działania podatnika noszą znamiona działalności wykonywanej do celów zarobkowych.
W konsekwencji cena sprzedaży tych nieruchomości będzie stanowić kwotę brutto, a sprzedawca będzie zobowiązany do odprowadzenia do urzędu skarbowego 23% podatku VAT. Przepisy nie precyzują, czy wymienione wyżej działania podatnika spełniają znamiona działalności profesjonalnej, czy jedynie jest to rozporządzanie majątkiem prywatnym. W judykaturze sygnalizowane są problemy związane ze stosowaniem tych przepisów. Trudno w sposób jednoznaczny zinterpretować, gdzie przebiega granica pomiędzy obrotem nieprofesjonalnym, a zorganizowaną działalnością gospodarczą.

Opisany w niniejszej publikacji przykład nie oznacza, że podatnik z góry jest na przegranej pozycji w batalii z organami skarbowymi. Każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie. Doświadczenie w tego typu sprawach pokazuje, że urzędnicy często nie mają racji, a z pomocą podatnikom przychodzą sądy administracyjne.

@Podatkowe dylematy

Najem mieszkań a kasa fiskalna

Dzisiejszy wpis kierowany jest do osób, które czerpią lub zamierzają czerpać zyski z wynajmowania lokali. Temat jest poważny bowiem nie wszyscy wiedzą, że wynajmując mieszkania i uzyskując z tego tytułu określone przychody, obrót ten powinni prawdopodobnie zaewidencjonować na kasie fiskalnej. To nie jest żart, tylko realia, jakie od 2017 roku zgotowało wynajmującym Ministerstwo Finansów. Na szczęście każdy kij ma dwa końce i istnieją pewne wyłączenia, które funkcjonować będą do końca 2021 r.

Zacznę od limitu obrotów, który wynosi 20 000,00 zł.
Chodzi o to, ile zarabiasz na najmie mieszkania (nie licząc opłat eksploatacyjnych i innych). To wydaje się dużo, ale jak założymy, że wynajmujesz dwa mieszkania i z każdego zarabiasz po 1 200,00 zł miesięcznie, czyli razem 2 400,00 zł i pomnożymy to przez 12 miesięcy to już nam daje prawie 30 000,00 zł.
Dodam jeszcze, że do limitu 20 000,00 zł dodać należy przychody z Twojej dodatkowej działalności, czyli jeśli oprócz najmu dokonujesz np. sprzedaży towarów, czy usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, to uzyskane kwoty również powinieneś uwzględnić w tym limicie.

Jeśli planujesz w ciągu roku uzyskiwać z najmu i innych, więcej niż 20 000,00 zł rocznie lub już w ubiegłym roku uzyskiwałeś więcej niż 20 000,00 zł, a pieniądze przyjmowałeś i nadaj przyjmujesz w gotówce, nie wydając paragonu lub faktury, to robisz źle. 

Jeśli limit Twoich obrotów nie przekracza 20 000,00 zł, to możesz spać spokojnie.

Co należy zrobić, żeby uniknąć konieczności kupowania kasy fiskalnej, po przekroczeniu limitu?

Zawrzeć w umowie najmu klauzulę, że środki z tytułu najmu będą przekazywane wynajmującemu przelewem na rachunek bankowy. Zapis ten należy egzekwować i pilnować najemców, aby w ten sposób przekazywali pieniądze.
Taka forma zapłaty zwalnia wynajmującego z konieczności rejestrowania obrotu za pomocą kasy fiskalnej.

Albo….

Wystawiać faktury najemcom. Tak, nie pomyliłem się. Faktury pomimo, że kojarzą się z firmami, mogą je również wystawiać osoby, które działalności gospodarczej formalnie nie prowadzą. Zatem zwyczajnie możemy skorzystać z dostępnych w sieci szablonów i wystawiać swoim najemcom faktury (szablon mogę również udostępnić).
Taka forma dokumentacji również zwalnia z konieczności rejestrowania obrotu na kasie fiskalnej.

 

@podatkowe dylematy

Zmiany 2019: Zasady opodatkowania dla osób pracujących w Anglii

Uzyskujesz przychody w Anglii, Australii, Austrii, Francji i wielu innych? To ten wpis jest właśnie dla Ciebie. Skupię się jednak dziś na rodakach pracujących w Zjednoczonym Królestwie, czyli w Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Wielostronna konwencja podatkowa MLI (Multilateral Instrument to Modify Bilateral Tax Treaties). To za jej sprawą od 1.01.2019 r. weszły w życie zmiany w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania łączącej m.in. Polskę i Wlk. Brytanię.

Centrum interesów życiowych i gospodarczych
Są to przede wszystkim wszelkie powiązania rodzinne, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do klubów, uprawiane hobby. Poprzez gospodarcze interesy rozumiemy głównie źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe i inne.

Przyjęło się, że jeśli nasze miejsce zamieszkania poza terytorium RP wynosi dłużej niż 183 dni w ciągu roku podatkowego, to oznacza, że nie jesteśmy rezydentami podatkowymi w Polsce. Przypomnę w tym miejscu treść przepisu:

 Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 
a) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych)
lub
b)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. 

Przekładając powyższy przepis na grunt rozważań niniejszego wpisu oznacza to, że nawet, gdy pracujemy cały rok na Wyspach, ale w Polsce mamy ośrodek interesów życiowych, to i tak powinniśmy wziąć pod uwagę rozliczenie się z polskim urzędem skarbowym z całości swoich dochodów, zarówno tych zagranicznych, jak i polskich. Każdą sytuację należy rozpatrywać indywidualnie.

Zgodnie z zasadami dotyczącymi dochodów uzyskanych do końca 2018 roku  obowiązywała zasada wyłączenia z progresją, czyli zagraniczne zarobki polskie organy podatkowe na szczęście zwalniały z opodatkowania. Dotyczy to sytuacji, gdy prócz dochodów zagranicznych w Polsce nie uzyskiwaliśmy żadnych dochodów opodatkowanych wg. skali np. z umowy zlecenia, dzieło, o pracę lub z działalności gospodarczej. W takiej sytuacji nie trzeba składać w Polsce żadnych deklaracji, gdyż podatek został pobrany od nas za granicą. Jeśli jednak uzyskiwaliśmy dochody w obu krajach, to należy obliczyć samodzielnie stopę procentową podatku dla dochodów uzyskanych w Polsce – wg. specjalnego wzoru, złożyć deklarację podatkową w Polsce i zapłacić podatek.

Co się zmieni od 2019 roku?

Konwencja zakłada, że nasz ośrodek interesów życiowych jest tam, gdzie znajduje się nasza rodzina.

Dla osób, które całkowicie zmieniły rezydencję podatkową nic się nie zmieni. W dalszym ciągu dochody zagraniczne opodatkowane będą wyłącznie na Wyspach.

Inna sytuacja będzie mieć miejsce, gdy podatnik osiąga dochody w obu Państwach. Zmieni się metoda unikania podwójnego opodatkowania z przywołanego wyżej wyłączenia z progresją na metodę odliczenia proporcjonalnego.

Od stycznia 2019 r. polscy rezydenci podatkowi, jeśli uzyskują dochody wyłącznie z pracy na Wyspach, będą musieli złożyć deklarację PIT również w Polsce. Nie jest istotne, czy w Polsce uzyskały jakikolwiek dochód.

@podatkowe dylematy